กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงหน่วนยิ้มบางๆ ก่อนจะพึมพำออกมาประโยคหนึ่งว่า “โชคชะตาหรือ? ไม่หรอก โชคชะตาจะเรียกว่าโชคชะตาได้ก็ต่อเมื่ออยู่ในกำมือของตัวเองเท่านั้น”
ชางอู๋ขยับเข้ามาใกล้ ลมหายใจอุ่นร้อนพัดผ่านต้นคอของเธอ
เมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆ เจียงหน่วนก็หดคอเล็กน้อยพลางผลักชางอู๋ออก “ถอยไปหน่อย ใกล้เกินไปแล้วมันร้อน”
ชางอู๋ไม่ขยับแม้แต่น้อย เขาโอบเจียงหน่วนไว้ครึ่งตัว “พี่ลี่กำลังไปเอาพวกน้ำแข็งมาทำอ่างน้ำแข็ง แร่อ้ายซือควรจะมาถึงภายในสองวันนี้ รอแร่อ้ายซือมาส่ง เราก็จะได้สบายกันขึ้นเยอะ”
เฉิงหลิวเบะปากพลางบ่นอย่างหงุดหงิด “ตอนนั้นไม่ควรไปเชื่อใจฝั่งสถาบันวิจัยมากเกินไปเลย มีเวลามานั่งรอขนาดนี้ ติดตั้งเครื่องปรับอากาศเสร็จไปนานแล้ว”