กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บรรยากาศเงียบเกินไป
ชางอู๋บีบเถาวัลย์ของลวี่หลัวเบาๆ แล้วยื่นคางไปทางเจียวเจียว
เจียวเจียวเล่นปลายผมของตัวเอง ไม่ได้ปล่อยให้ชางอู๋รอนานนัก น้ำเสียงนุ่มนวล “ไปกันเถอะ กลับบ้านหินภูเขาวาลาก่อน อย่าให้เจียงหน่วนตัวน้อยกังวล เธอยังรออยู่ที่บ้าน เรื่องของอีฮาจามูเอ่อร์ค่อยคุยกันทีหลัง...”
เจียงหน่วนตัวน้อยมีฐานะบางเบา
ชางอู๋ดึงคนมาได้ก็จริง แต่คนของเขาอยู่ในกองทัพเถาะทั้งหมด รอบๆ เมืองเถาะกดดันหนัก ชางอู๋ยังรักหน้าตาจึงดึงคนมามากไม่ได้
ภูเขาวาลามีเธอ ลวี่หลัว และปาจินอยู่
ต่อให้มีเผ่าอสูรเพิ่มอีกมากแค่ไหนก็กดไว้ได้ ถ้าอีฮาจามูเอ่อร์ย้ายเผ่าดอกไม้กินคนมาที่ภูเขาวาลาได้จริง เจียงหน่วนตัวน้อยก็จะสบายใจขึ้นไม่น้อย
คิดได้ดังนั้น