กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เนี่ยลี่อ้าปากจะพูด แต่ก็หยุดไว้ “...”
หางตามองไปเห็นสายตาดูเรื่องของชางอู๋ เขามีเรื่องให้บ่นเต็มไปหมดจนไม่รู้จะเริ่มตรงไหน อยากขีดเขียนคำหยาบสักสองสามคำระบายความอัดอั้นในใจ
“ฉันจะติดต่อเมืองมะโรง ถามเจ้าเมืองช่องเขาสูงเรื่องสถานการณ์ในป่าดงดิบจามูเอ่อร์สักหน่อย” เนี่ยลี่กลอกตาใส่ชางอู๋ เปิดสายติดต่อเจ้าเมืองช่องเขาสูง ไม่สนใจท่าทีแอบฟังของชางอู๋กับคนอื่นๆ พอสายเชื่อมต่อก็พูดตรงๆ ว่า “เจ้าเมืองช่องเขาสูง ผมเนี่ยลี่เอง—”
เสียงแรกที่ได้ยินคือเสียงหัวเราะแห้งๆ อย่างเก้อเขินของเจ้าเมืองช่องเขาสูง “โอ๊ะ! เนี่ยลี่สบายดีไหมช่วงนี้?”