กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่ลี่——”
“ฉันจะไปนั่งเงียบๆ ที่ริมแม่น้ำ พวกคุณไม่ต้องสนใจฉันหรอก”
เนี่ยลี่ทนสายตาที่ทุกคนใช้พิจารณาเขาไม่ไหว จึงลุกขึ้นเดินออกจากลานเรือน มุ่งไปทางริมแม่น้ำ
เจียงหน่วนใจกระตุก พูดเบาๆ “ชางอู๋ พี่ลี่ไม่เป็นอะไรจริงๆ หรือ เขาดูสีหน้าแย่มากเลยนะ คุณตามไปดูหน่อยไหม ข้าวเปลือกเก็บเกี่ยวเสร็จแล้ว เรื่องล้างลานเรือนให้ฉันจัดการเองก็พอ”
เจียงหย่ารับสายยางจากมือชางอู๋อย่างว่องไว “ไปเถอะ! คุณไปคุยกับเขาที่ริมแม่น้ำ เรื่องที่บ้านปล่อยให้พวกเราจัดการ”
เรื่องอีฮาจามูเอ่อร์อะไรนั่น
พวกเขารู้เรื่องไม่มาก เลยพูดแทรกไม่ถูก
อีกอย่าง
ต่อให้รู้ก็ไม่กล้าพูดแทรกหรอกนะ ได้ยินว่าท่านนั้นมาถึงเมืองทรายแล้ว ใครจะรู้ว่าหันหลังกลับมาอีกทีจะชนกันเข้าหรือเปล่า