เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉิงหลิวนั่งยองๆ มือถือแตงกวาครึ่งท่อนแทะอยู่ “ตระกูลยางิวขยายตัวอย่างบ้าคลั่ง เห็นชัดว่าไม่หวังดี สภาสหพันธ์ตาบอดหรือไง ปล่อยให้ตระกูลใหญ่กับคณะพ่อค้าพวกนี้ก่อเรื่อง ไม่กลัวว่าวันหนึ่งพวกเขาจะพลิกสหพันธ์หรือ...”
ผอ.เฉิงจิ้วขมวดคิ้ว ตวาดเบาๆ “หุบปาก!” ปากนี้พูดอะไรก็กล้า ถ้าคำพูดแบบนี้ไปถึงหูสภาสหพันธ์ เฉิงหลิวอย่างน้อยต้องถูกกักบริเวณสิบวันถึงครึ่งเดือน
เฉิงหลิวยักไหล่ ไม่คิดเถียง
เหมิงซู่แทรกขึ้น “ตระกูลยางิวมีสมาชิกสภาต้วนเทียนหยาเป็นที่พึ่ง ต่อให้มีคนก่อเรื่อง ก็มีคนช่วยกลบเกลื่อน ไม่แน่สภาสหพันธ์อาจไม่มีใครรู้เรื่องสกปรกที่ตระกูลยางิวทำลับๆ พวกนี้เลย”
บรรยากาศพลันละเอียดอ่อน
ชิวหรูกับเนี่ยลี่สบตากัน
สิ่งที่เหมิงซู่พูดไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ ก่อนหน้านี้ชิวหรูไม่เคยสงสัยยางิว ซากุระโกะเลย กลับช่วยยางิว ซากุระโกะและตระกูลยางิวเปิดช่องทางทำธุรกิจหลายทาง ในนาม “หาเลี้ยงครอบครัว”
เนี่ยลี่สร้างอ่างน้ำแข็งหลายใบ เดินเข้ามาโดยที่ครึ่งร่างกลายเป็นผลึกน้ำแข็ง “ฉันติดต่อเจ้าเมืองเนี่ยคงให้ได้—”
ผอ.เฉิงจิ้วกับดอกเตอร์หม่าเสี่ยวหลงสบตากัน ส่ายหน้าเบาๆ ปฏิเสธข้อเสนอเนี่ยลี่อย่างสุภาพ “ตั้งตัวดูสถานการณ์ก่อน”
ตระกูลยางิวมือยาว เชื่อว่าฝ่ายเราไม่ใช่กลุ่มแรกที่พบเห็น ตระกูลยางิวปิดเรื่องได้นานขนาดนี้ พวกเขาต้องติดสินบนคนในสหพันธ์ไว้มากแน่