เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คำที่ชางอู๋ยังพูดไม่จบ
เจียงหนี่ฟังไม่เข้าใจ แต่คนอื่นในห้องรับแขกเข้าใจกันหมด ดังนั้นทุกคนจึงพากันมองเสี่ยวหลิวหลีด้วยสายตาที่มีความนัย
เห็นได้ชัด
ชางอู๋หวังว่าในอนาคตเสี่ยวหลิวหลีจะใกล้ชิดเผ่ามนุษย์ มากกว่าจะเป็นศัตรู ด้านนอกบ้านฝนตกหนักขึ้น เสียงน้ำฝนกระทบพื้นดังติ๊งๆ สถานการณ์ดูจะเกินกว่าแค่ฤดูฝนกรด ราวกับเข้าสู่ฤดูน้ำหลาก
เมืองฐานทัพเมืองทรายอยู่ติดกับทะเลทราย ยังไม่เคยเจอฤดูน้ำหลาก ปีนี้คลื่นสัตว์ไม่หยุดพัก ยังจะต้องเจออุทกภัยอีกระลอกหรือ
เหมิงซู่มือไวราวกับร่ายรำ คอยป้อนข้อมูลไม่หยุด “ปริมาณน้ำเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อ่าวภูเขาวาลาจะถูกน้ำท่วม”
เฉิงหลิวสีหน้าเรียบเฉย พูดอย่างสงบ “วางใจเถอะ ผิวทะเลทรายนิ่งสนิท ต่อให้น้ำไหลออกจากเทือกเขาเมืองทรายมากแค่ไหน ทะเลทรายก็กลืนได้หมด อ่าวภูเขาวาลาพื้นที่สูง น้ำท่วมไม่ถึง”
หัวข้อสนทนาในห้องรับแขกเปลี่ยนไปเงียบๆ
ที่พัวพันถึงอ่าวภูเขาวาลา ในชั่วพริบตาก็ดึงสายตาทุกคน ผอ.เจียงร้อนใจเอ่ยขึ้น “น้ำขึ้นในทะเลทรายจะกระทบอ่าวภูเขาวาลา เรื่องจริงหรือ”
“น้ำขึ้นในทะเลทรายกระทบอ่าวภูเขาวาลาจริง แต่ทะเลทรายมีความจุมหาศาล ปกติจะไม่ขึ้นง่ายๆ” เฉิงหลิวสงบมาก ข้อมูลที่ชางอู๋กับลวี่หลัวลงทะเลบันทึกไว้ เฉิงหลิวเคยศึกษามาแล้ว