เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ!?”
ชางอู๋มองเนี่ยลี่เงียบๆ เนี่ยลี่ตอบด้วยความเงียบ คุณน่ากลัวเอง คุณไม่รู้เหรอ
ครู่ต่อมา
เนี่ยลี่เลียริมฝีปาก พูดตรงๆ ว่า “ลงมือเถอะ! นายบอกว่าจะสร้างยุ้งฉางให้เสร็จในสองวัน นี่มันงานใหญ่ อย่ามัวเสียเวลาเลย”
เอ๊ะๆ มาภูเขาวาลาได้ไม่กี่วัน
เรื่องอื่นไม่เสร็จ แต่กลับได้วิชาก่อกำแพงติดมือมา ตอนนี้เนี่ยลี่หลับตาก็ก่อกำแพงได้ ก่อเร็วและดีด้วย อนาคตถ้าปลดประจำการแล้วไม่มีเงินใช้ รับงานก่อสร้างพื้นฐานก็ยังเลี้ยงตัวเองได้ ดีจริงๆ!
ระหว่างก่อกำแพง เนี่ยลี่ก็พร่ำไปด้วย
“ชางอู๋เอ๊ย นายดูสิ ฉันช่วยนายตั้งเยอะ บ้านหินต้องเหลือห้องให้ฉันหนึ่งห้อง เรื่องนี้ต่อรองไม่ได้ พอรายงานเรื่องโบราณสถานสุริยะแดงภูเขาวาลาขึ้นไปแล้ว ฉันจะไปยื่นใบขอปลดประจำการกับสมาชิกสภาหลี่ถิงโหลว”
ชางอู๋เปิดใช้พลังพิเศษ อิฐหินแต่ละก้อนถูกทาด้วยปูนซีเมนต์พิเศษแล้วก่อเป็นกำแพงราวกับสายพานการผลิต ทำเอาโจวเฉิงอาอิ่งข้างๆ ตาค้างอ้าปากหวอ
แบบนี้มันเว่อร์เกินไปแล้วโว้ย!