เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เนี่ยลี่แข็งทื่อ สีหน้าพลันเปลี่ยนไป
การที่นั่งตำแหน่งมะโรงแห่งสิบสองนักษัตรได้อย่างมั่นคงนั้น เนี่ยลี่ไม่ใช่คนบุ่มบ่าม เขาเอ่ยเสียงเย็นเล็กน้อย “ลองติดต่อผอ.เฉิงจิ้วถามดูไหม”
ชางอู๋ขานรับ “อืม” เปิดใช้งานชิปโทรศัพท์มือถือ กำลังจะกดเรียกหมายเลขของผอ.เฉิงจิ้ว หูเขาขยับ ได้ยินเสียงฝีเท้าอึกทักจากนอกเรือน เขาสบตากับเนี่ยลี่ แล้วก้าวยาวๆ ไปทางประตูเรือน
ก้าวพ้นประตูเรือน มองไปยังสวนผลไม้แต่ไกล
ก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งเดินมาตามถนนเลียบริมน้ำ ผอ.เฉิงจิ้วเดินนำหน้าสุด ในมืออุ้มกล่องสีเงินไว้ สีหน้ามีความยินดี
ชางอู๋เม้มปาก พึมพำกับตัวเอง “เดาไม่ผิด”
“ผอ.เฉิงจิ้ว” เนี่ยลี่โบกมือ ตะโกนเสียงดังให้พวกเขาเดินมาทางประตูใหญ่ทางนี้
ห้านาทีต่อมา
ผอ.เฉิงจิ้วก้าวข้ามประตูเรือนเข้ามา
“ภูเขาวาลาเปลี่ยนไปวันต่อวันจริงๆ เจียงหน่วนเก่งจริง” ผอ.เฉิงจิ้วมองเจียงหน่วนอย่างปลื้มใจ เห็นสิ่งเล็กน้อยก็หยั่งรู้ความใหญ่ ผลของนโยบายบุกเบิกทั้งเมืองที่เมืองฐานทัพเมืองทรายประกาศออกมา ย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน