กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันรุ่งขึ้น
ฟ้าเริ่มสว่างเล็กน้อย
บ้านหินภูเขาวาลาตื่นจากหลับใหล
เจียงหน่วนลืมตา นวดหว่างคิ้ว ลงจากเตียงเดินไปที่หน้าต่าง เปิดหน้าต่างมองลงไปที่ลานบ้านของตัวเอง
เช้าตรู่
ก็มีเสียงครืนๆ ดังเป็นระยะ
พร้อมกันนั้น มากับเสียงครืนๆ ยังมีเสียงร้องมอๆ ของราชันวัว เจียงหน่วนอยากพูดเพียงประโยคเดียวว่า ตื่นเช้าจริงๆ!
ครึ่งหนึ่งของลานบ้านยุบลง
ไม่ๆๆ ควรพูดว่าครึ่งหนึ่งของลานบ้านถูกขุดกลวงไป มองจากข้างบนลงไปเหมือนหลุมดำมืดสนิทที่ถูกคว่ำอยู่หน้าบ้านหิน
“อ๊ะ! ห้องใต้ดินขุดเสร็จแล้วหรือ? เอ๊ะ ฟู่หยวนมาแล้วหรือ นี่ฉันตื่นสายจริงๆ หรือเนี่ย?” เจียงหน่วนพึมพำกับตัวเอง รีบแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วลงไปข้างล่าง