เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชั่วครู่
โทรศัพท์แจ้งว่าสายเชื่อมต่อแล้ว เสียงทุ้มต่ำอันเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ของชางอู๋ดังขึ้นช้าๆ “หน่วนหน่วน มีอะไรหรือเปล่า?”
“มอ มอมอ มอมอมอ!” ไอ้เจ้าชางอู๋ใจดำ ฉันเพิ่งกลับบ้านลงไปนอนได้ไม่ทันไร เนื้ออสรพิษน้ำที่แสนฉ่ำยังกินไม่ทันถึงสองคำ ก็ถูกจับมาใช้งานซะแล้ว
หัวใจของเจียงหน่วนกระตุกวูบ
สีหน้าปรากฏความประหม่าอย่างไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย
ราชันวัวร้องเรียกไม่หยุด ด่าทอด้วยถ้อยคำหยาบคายและฟังไม่รื่นหู เจียงหน่วนเลือกฟังเฉพาะที่ฟังได้ ส่วนพวกคำด่าสกปรกโสโครกเธอก็ปล่อยผ่านเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาไป ในเวลาเดียวกันก็แอบยกนิ้วโป้งให้ชางอู๋เบาๆ ทำได้ดีมาก!
เจียงหน่วนหัวเราะเบาๆ แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ได้เวลากินมื้อเช้าแล้ว! เช้านี้ฉันนึ่งซาลาเปา หมั่นโถว และขนมจีบกับปู่ไว้ แถมยังมีปาท่องโก๋กับโจ๊กเนื้อด้วย”
พอได้ยินเข้า