กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปัง
โม
ปัง
โม
...
โดยไม่รู้ตัว ป่าหลุมฟ้าเต็มไปด้วยเสียงกระแทกและเสียงคำรามของวัวอสรพิษฟ้าครามสลับกันไปมา ไม่ขาดสาย กึกก้องไปทั้งป่า
เนี่ยลี่กุมหน้าผาก หน้าดำคร่ำเคร่ง “ไอ้สองคนนี้มันเด็กจริงๆ!!!” ตั้งใจ ชางอู๋ตั้งใจแน่นอน
“ชางอู๋——”
เมื่อได้ยินเสียงเรียกแผ่วๆ ของเนี่ยลี่ ชางอู๋ค่อยๆ วางเท้าที่ยกขึ้นลง แม้ว่าใช้ลมเตะวัวอสรพิษฟ้าครามจะมันส์มากก็ตาม เขาเงยตามองรอบๆ ต้นเหล็กที่ถูกกระแทกหักมีอยู่ไม่น้อย
ชางอู๋ไอแห้งสองครั้ง ใช้มือเดียวกดลงระหว่างหัววัวอสรพิษฟ้าคราม น้ำเสียงลึกและเย็นยะเยือก “นี่! อยากตายหรืออยากมีชีวิต?” เขายกมือขึ้นเบาๆ พายุอัสนีลอยวนอยู่กลางฝ่ามือ พลังต้นกำเนิดอันคลั่งร้ายปกคลุมวัวอสรพิษฟ้าครามเอาไว้