กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ครู่หนึ่ง
เหมิงซู่พุ่งเข้าลานเรือน ใบหน้าเย็นเยียบราวใบมีดน้ำแข็ง เงื้อหมัดกระหน่ำใส่หน้าเนี่ยลี่ หมัดแล้วหมัดเล่า ระบายออกมาสุดกำลัง
เนี่ยลี่ที่ถูกกดลงกับพื้นและกระหน่ำตีเป็นระยะ ส่งเสียงร้องโอดครวญเป็นครั้งคราว น้ำเสียงขึ้นๆ ลงๆ ฟังดูไม่เหมือนเจ็บปวด แต่เหมือนมีความสุขเสียมากกว่า
เห็นดังนั้น
ทุกคนปิดปากหัวเราะ
การเล่นกันจบลง เหมิงซู่จ้องเนี่ยลี่อย่างดุร้ายแล้วลุกขึ้น พูดด้วยเสียงเย็นเยียบว่า “อย่าแกล้งตาย แรงแค่นั้นของฉันแค่เกาให้แกยังเบาไปด้วยซ้ำ ติดต่อเมืองทรายให้เตรียมสายไฟฟ้ากับสายใยแก้วนำแสง ภูเขาวาลายังไม่เหมาะใช้ระบบไร้สาย ต้องฝังสาย ตั้งเสาไฟ...”
งานก็เยอะ แต่เนี่ยลี่กลับยังขี้เกียจ