กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ว้าว!”
“เจียงหน่วนดวงดีจริงๆ! พื้นที่บุกเบิกที่เลือกตามใจยังเทียบได้กับไร่นาที่เมืองฐานทัพเพาะปลูกอย่างพิถีพิถัน ช่างทำให้คนอิจฉาริษาจริงๆ!”
“ต่อไปไม่ต้องเข้าเมืองไปซื้อผักแล้ว”
ผอ.เจียงพึมพำกับตัวเอง สายตาเหม่อมองแปลงผักตรงหน้า เบ้าตาแดงเรื่อเล็กน้อย “เห็นแก่หน้าแปลงผักผืนนี้ ครั้งนี้ไม่เอาเรื่องที่เธอทุบแปลงพริกพัง ครั้งหน้าอีก ริบอาวุธซะ หกเดือนห้ามเข้าป่า ห้ามลงทะเล”
เจียงหนี่ชะงักไปเล็กน้อย
ดีใจก่อนแล้วก็งง หกเดือนห้ามเข้าป่า ห้ามลงทะเล นี่มันทรมานแบบไหนกัน!