เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชางอู๋ยันมือลุกขึ้นยืน ชะงักไปเล็กน้อย “...” หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ท่วงท่าก็เร็วขึ้นในพริบตา เขาเหยียบอยู่บนพรมเขียวที่แน่นทึบและแข็งแรง ก่อนจะขยับไปทางขอบหน้าต่างอย่างลำบาก
ผลักหน้าต่างเปิดออกมองลงไปรอบๆ เขียวขจีไปทั้งบริเวณ
เข้าตาเห็นแต่สีเขียวไม่ว่าจะมองไปทางไหน ลวี่หลัวเมาไม่เบาจริงๆ ผ่านไปทั้งคืนแล้วก็ยังไม่สร่างเมา
“ชางอู๋?” เจียงหน่วนไม่ได้ยินเสียงตอบกลับอยู่นาน ร้อนใจจึงลงจากเตียงมาดูสถานการณ์ ใครจะรู้ว่าพอเท้าแตะพื้นก็ต้องเสียใจ พรมเขียวปูหนาเกินไป พอเหยียบลงไปทั้งคนก็จมลงไป...
นี่มันเกินไปหน่อยแล้วนะ
ชางอู๋เงยหน้ามองไปรอบๆ สีหน้าปวดหัวเต็มที่ พอหันกลับมาก็เห็นเจียงหน่วนกำลังว่ายน้ำตัวเปล่าอยู่กลางพรมเขียว ก็เม้มปากหัวเราะออกมาเบาๆ “เจียงหน่วนสนุกไหมล่ะ?”