กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่ลี่ คุณคิดว่าผมกับเจียงหน่วนเป็นคนแบบไหนกัน” ชางอู๋กลอกตาใส่เนี่ยลี่ ชายตามองผืนดินรกร้างนอกกำแพงลาน หมายเลขเก้าห้าสองเจ็ดจอดตระหง่านอยู่บนผืนดินรกร้างนั้น “ของขวัญที่อาเนี่ยให้เจียงหน่วนอยู่ไหน—”
เนี่ยลี่ชะงัก พูดอย่างเก้อเขิน “ผมไม่รู้เลย!”
บ่ายวันนั้น เขาตามไปป่ากล้วย เรื่องของหมายเลขเก้าห้าสองเจ็ด เขาก็ไม่รู้เรื่องเหมือนกัน
คิดได้ดังนั้น
เนี่ยลี่เดินไปหาเหมิงซู่ ยกมือตบไหล่เขาเบาๆ “เหมิงซู่ ของบนหมายเลขเก้าห้าสองเจ็ดถูกขนไปหรือยัง”