กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉากนี้
ตกเข้าตาชางอู๋ ใบหน้ามีรอยยิ้มค้างอยู่ แต่ในใจกลับมีบางสิ่งแปลกๆ แวบผ่าน ความระแวง ความห่วงใย ต่างกันไปคนละอย่าง
หางตาเจียวเจียวปาดมอง สบตากับชางอู๋
มุมปากของเธอโค้งขึ้นเล็กน้อย เธอจิบชาใสเข้าคำหนึ่ง หินประกายที่แขวนอยู่กลางอากาศส่องแสงจางลงเรื่อยๆ ราวกับแสงอุ่นบางๆ ที่สนธยาสาดลงมา
ไม่รอให้ใครพูดอีก เจียวเจียวลงมาบนใบกล้วยอย่างสบายอารมณ์ ดวงตาที่เธอกวาดผ่านเจียงหน่วนราวกับผืนน้ำในทะเลสาบ เงาใบต้นกล้วยทับซ้อนกันจนกระเพื่อมเป็นวงคลื่นไร้รูป “ไปกันเถอะ อย่าพลาดงานเลี้ยงอาหารทะเลที่หาดูได้ยากเลย ลวี่หลัวไปคลังสมบัติเลือกของขวัญให้เจียงหน่วนน้อยหน่อย ที่สำคัญคือหินประกาย อย่าลืมล่ะ”
ปาจินคว้าเถาวัลย์ของลวี่หลัวไว้แน่น “ฉันไปด้วย”