กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สายตาของผอ.เฉิงจิ้วตรงเกินไป ปาจินขมวดคิ้วเล็กน้อย “ผอ.เฉิงจิ้วมองผมกับลวี่หลัวทำไมกัน พวกเราไม่รู้เรื่องถอนพิษ ยิ่งไม่รู้เรื่องปรุงน้ำยา ช่วยอะไรไม่ได้หรอก—”
ดร.หม่าเสี่ยวหลงเคาะก้อนน้ำแข็งแข็งๆ เบาๆ เห็นผอ.เฉิงจิ้วกับปาจินประจันหน้ากัน ใจก็เต้นระส่ำ รีบเอ่ยปาก “ปาจินอย่าเข้าใจผิด ผอ.เฉิงจิ้วแค่อยากถามความคิดเห็นของพวกคุณ เสอเชียนฮุยกลายเป็นอสูรด้วยร่างงู พิษงูในตัวชางอู๋ สหพันธ์คิดวิธีมานับพันนับหมื่นแบบแล้วก็ยังถอนไม่ได้ เลยนึกว่าพวกคุณก็เป็นเผ่าอสูรด้วยกัน บางทีอาจมีวิธีถอนพิษอื่นไหม”
ได้ยินเช่นนั้น
สีหน้าปาจินดำเป็นก้นหม้อในพริบตา โต้กลับโดยไม่คิด “ผมเป็นลิงจมูกเชิดสีทอง ลวี่หลัวเป็นพืช ยังไงก็ไม่เกี่ยวกับงู...”