กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผอ.เฉิงจิ้วมองตามหลังเจียงหน่วนกับอีกสองคนที่จากไปด้วยสายตาลึกเย็น ก่อนจะก้มตัวนั่งลง หยิบตะเกียบกับชามขึ้นมาลิ้มลองฝีมือทำอาหารของผอ.เจียงและเจียงหน่วนอย่างสบายใจ “ไม่ต้องมองผม กินสิ กินกันให้หมด อย่าให้เสียน้ำใจเจียงหน่วน”
“ผอ.เฉิงจิ้ว เรื่องของเจียงหน่วน...เธอ คุณไม่สงสัยจริงๆ หรือ” ดร.หม่าเสี่ยวหลงอยากพูดแต่ก็หยุดไว้ มือที่ถือตะเกียบไม้กำแน่นจนปลายนิ้วซีดขาว ถ้าไม่เพราะอิ่งชีขัดจังหวะ เขาคงอดถามสักสองสามคำไม่ได้