กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผอ.เจียงขมวดคิ้วเล็กน้อย ขัดบทสนทนาของเจียงหน่วนกับอีกคน พลางเคาะตะหลิวกับกระทะเหล็กเบาๆ “เจียงหน่วน ค่อยคุยกันทีหลัง เธอไปล้างอ่างสะอาดๆ สองใบไว้ใส่กับข้าว รีบจัดการปลาให้เสร็จ การต้มปลาเปลืองเวลา อย่าให้แขกคนสำคัญต้องหิว...”
พอพูดเช่นนี้
เจียงหน่วนได้สติ ตบเจ้าลวี่หลัวที่ขดอยู่บนหัวเบาๆ เก็บบัตรต้นกำเนิดให้เรียบร้อย “ลวี่หลัว ฉันต้องไปเตรียมมื้อเที่ยงก่อน ว่างเมื่อไหร่เราสองคนค่อยคุยเรื่องปลูกพืชกันต่อ วางแผนบุกเบิกภูเขาวาลา”
“ได้เลย” ลวี่หลัวดีใจจนตัวสั่น
ใบไม้เขียวที่ไกวไปมาเป็นประกายวับวาวกลางแสงแดด เขียวชอุ่มเต็มที่ พอดีใจ ถอนกล้าและปักกล้าก็เร็วขึ้นอีก