กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันใดนั้น
ในสายลมพัดกลิ่นหอมตกค้างมาบางๆ จางมาก เบาเสียจริง
โครก...
เสียงท้องร้องดังขึ้นเสียงหนึ่ง คนข้างโต๊ะอาหารเงยหน้ามองไปรอบๆ หาว่าใครเป็นคนส่งเสียงหิวนี้
ไม่นานนัก เสียงท้องร้องครั้งที่สองก็ดังแผ่ไป
ชางอู๋เบ้ปากไปทางขอบหน้าต่าง ยิ้มกล่าวว่า “ซาลาเปาอาหารวิญญาณของปู่สุกแล้ว!” พอพูดเช่นนี้ ก็ดึงดูดความสนใจของคนทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่ในห้องรับแขกทันที
“ว้าย! นี่หรือคือกลิ่นของอาหารวิญญาณ?” ลวี่หลัวส่ายใบไม้เขียว เถาวัลย์เส้นหนึ่งทนความอยากอาหารไม่ไหว เลยหน้าต่างมุ่งไปทางห้องครัว
เห็นดังนั้น
ชางอู๋กับเฉิงหลิวมองหน้ากันแวบหนึ่ง สีหน้าผิดปกติ