กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ปู่ แล้วผมล่ะ?” ปาจินชูมือเล็กๆ บนหน้าลิงที่เต็มไปด้วยขนลิงสีทองเผยความน้อยใจเป็นระลอก ทั้งที่เขามาก่อน เขายังไม่มีห้องเลย ลวี่หลัวมีสิทธิ์อะไรกัน? ปู่ลำเอียงชัดๆ!
ผอ.เจียงรีบยกน้ำผลไม้กล้วยตานีผสมมะม่วงหนึ่งถ้วยให้ปาจิน กล่าวเสียงอ่อนโยนว่า “มี มีกันหมดทุกคน ใครจะไม่มี...ปาจินก็ต้องมี อยากอยู่ห้องไหนก็ห้องนั้น ถ้าไม่ชอบสักห้อง ก็ให้เจียงหน่วนขุดสร้างใหม่ให้”
“ขอบคุณปู่! ผมอยากได้ห้องที่มีระเบียง พอเจียวเจียววิวัฒน์คราวนี้ ก็จะเคลื่อนที่ได้เหมือนลวี่หลัว ถึงตอนนั้นผมจะรับเธอมาอยู่ด้วย เจียวเจียวชอบอาบแดด ห้องของผมต้องมีระเบียงใหญ่ๆ” ปาจินไม่เกรงใจ ตั้งข้อเรียกร้องอย่างเด็ดขาด
ก่อนหน้านี้
ปาจินไม่ได้คิดจะย้ายมาอยู่