กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจ้าเมืองเถี่ยเซียว หุบปากหน่อย!”
ชางอู๋หน้าดำคร่ำเครียด กัดฟันกรอดเตือนให้หุบปาก ราตรีสงัดป่านนี้ เขาไม่กลัวว่าจะดึงสัตว์ร้ายบนภูเขาวาลาลงมาจริงๆ หรือไง
นิสัยไม่ยี่หระแบบนี้ เหมือนเจ้าเมืองเนี่ยคงเต็มสิบส่วน!!
ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าสหพันธรัฐเลือกคนพวกนี้มาเป็นเจ้าเมืองได้ยังไง ไม่กลัวว่าเมืองฐานทัพจะถูกเขาบริหารจนพังทลายหรือไง
เจ้าเมืองเถี่ยเซียวชะงักไปเล็กน้อย หยุดหัวเราะลั่น แล้วเอ่ยขึ้น “ชางอู๋เอ๋ย ปาจินอยู่ไหน ฉันอยากพบเขา สะดวกไหม”
“...” ชางอู๋กุมหน้าผาก
หลี่มู่ อู่จิ้นอี้ และคนอื่นๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดต่างหันหน้าหนี แสร้งทำเป็นไม่เห็นเจ้าเมืองของตัวเองทำเรื่องโง่