กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เหวินชิง เธอรู้เรื่องเยอะ มานั่งคุยกับปาจินหน่อยสิ จะเรื่องชีวิตประจำวันหรือเรื่องอื่นก็ได้ ไม่ต้องเกร็ง เล่าให้ปาจินฟังได้หมด ฉันจะไปช่วยปู่เตรียมมื้อเที่ยง ช่วงบ่ายยังต้องติดตั้งประตูหน้าต่างกับทำรั้วอีก”
เจียงหน่วนกวักมือเรียกให้เหวินชิงเข้ามาใกล้ เธอย่อตัวลงครึ่งหนึ่ง ประคองใบหน้าของเหวินชิงสำรวจอยู่สองจังหวะ แล้วยื่นมือไปเคาะที่หัวเข่าของเขา มีปฏิกิริยาสะท้อนข้อเข่าเล็กน้อย ซึ่งนั่นไม่ใช่ข่าวดีเลย
เธอจำได้แม่น——
ก่อนออกจากเมือง ขาของเจียงเหวินชิงแม้จะไม่ค่อยเอื้อต่อการเดิน แต่ก็ไม่ใช่เดินไม่ได้จริงๆ เพียงแต่เดินได้ไม่นานนัก
เพื่อให้เดินทางได้สะดวกและไม่ทำให้ข้อเข่าสึกหรอ ปู่จึงไปหารถเข็นคันนี้มาให้ ซึ่งไม่ได้หมายความว่าขาเหวินชิงพิการจนเดินไม่ได้