เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ปาจิน ฉันจะพานายไปหาคุณปู่ เขาเตรียมของอร่อยไว้ให้นายในครัว น่าเสียดายที่พวกเราเพิ่งมาถึงภูเขาวาลา ที่บ้านยากจนเลยไม่มีของดีอะไร” เจียงหน่วนอุ้มปาจินพลางเดินตรงเข้าไปในครัวทันที
ผอ.เจียงกำลังทอดไก่พอดี กลิ่นหอมฟุ้งของน้ำมันลอยมาแตะจมูก เมื่อได้ยินเสียง เขาก็เงยหน้าขึ้นมอง มือสั่นจนเกือบทำกระทะเหล็กตรงหน้าคว่ำ ก่อนจะร้องอย่างตกใจ “เจียงหน่วน!!”
เด็กคนนี้ใจกล้าบ้าบิ่นเกินไปแล้วใช่ไหม?!
ช่างกล้าอุ้มไปเสียทุกอย่างจริงๆ ชางอู๋ดูแลคนยังไงกันเนี่ย? อสูรเชียวนะ นั่นมันอสูร ไม่กลัวจะบาดเจ็บหรือไง?
“สวัสดีครับคุณปู่! ผมชื่อปาจิน มาจากป่ากล้วยฝั่งตรงข้ามแม่น้ำ เจียวเจียวกำลังวิวัฒนาการอยู่ รอให้เธอตื่นขึ้นมาก่อน แล้วค่อยมาพบกับพวกคุณ” ปาจินสงบนิ่งมาก เขาอ้าปากฉีกยิ้มเลียนแบบเจียงหน่วน