กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไปกันเถอะ เราไปช่วยเขาเสียบไม้กัน” เจียงหน่วนเอาหีบรหัสไปเก็บที่ชั้นหนึ่ง แล้วเข็นเจียงเหวินชิงไปที่ห้องครัวเพื่อเสียบไม้ “เหวินชิง ขาของเธอ...ใช้ยาน้ำได้ไหม”
“ได้” เจียงเหวินชิงว่า
“น้ำยานั้นต้องใช้เงินเท่าไร” เจียงหน่วนกำที่จับรถเข็นแน่น ก้มหน้าลงมองเจียงเหวินชิงที่นั่งอยู่บนรถเข็น พูดอย่างจริงจัง “แพงมากไหม เราสะสมเงินซื้อให้เธอได้นะ”
ใครเล่าไม่อยากเดินและวิ่งอย่างอิสระ
เจียงเหวินชิงเป็นเด็กที่รู้ความมาก แต่ต่อให้รู้ความแค่ไหน เขาก็ยังไม่ถึง 6 ขวบ