กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภูเขาวาลา
“หลี่เฉิง พักหน่อยเถอะ!” ผอ.เจียงกุมหน้าผาก สีหน้าซีดเขียวเล็กน้อย มองลานว่างที่เต็มไปด้วยยอดชุน ความกังวลปกคลุมทั่วดวงตา “ยอดชุนขนาดนี้ ต้องเตรียมไหกับโหลสักเท่าไรถึงจะใส่หมด?”
นี่คงไปถอนยอดชุนแถวอ่าวจนต้นโล้นหมดแล้วใช่ไหมเนี่ย?!
ปวดหัว ปวดหัวจริงๆ
“เอ่อ! ท่าจะเยอะไปหน่อยจริงๆ” หลี่เฉิงยิ้มแหย
เฉิงหลิวกุมท้องหัวเราะจนเสียงหลงเหมือนห่านร้อง “พอเจียงหน่วนกลับมา เธอต้องดีใจมากแน่ๆ ยอดชุนกับผักป่าเต็มลาน ไก่เพลิงก็เพิ่มมาอีกหลายสิบตัว ซอสยอดชุนนี่ใส่เนื้อได้ไหม?”
“คงไม่ได้มั้ง...” ผอ.เจียงส่ายหน้าเบาๆ