เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“วางใจเถอะ เรื่องนี้พวกเรามืออาชีพ” หลี่เฉิงยกนิ้วขึ้นกวักเบาๆ เอียงศีรษะเรียกพวกกัวหมิงเข้ามา สั่งการจัดแจงสั้นๆ สองสามประโยค คนทั้งแปดคนแบ่งออกเป็นสี่ทีมแล้วกลืนหายไปในความมืดมิดยามค่ำคืน
หลังสุริยะแดง
ยามค่ำคืนของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ไม่หลงเหลือเสียงกบเขียดหรือแมลงร้องระงมอีกต่อไป
ที่มีอยู่ก็มีเพียงความเงียบสงัดและแห้งแล้งไร้ชีวิตชีวาอันไร้ที่สิ้นสุด
ภายในเมืองฐานทัพยังพอมีไอชีวิตและความอึกทึกครึกโครมของผู้คน ทว่าบนถิ่นทุรกันดาร กลับหลงเหลือเพียงความเปล่าเปลี่ยวเดียวดายของโลกใบนี้
สหพันธรัฐมนุษย์สนับสนุนให้ผู้คนก้าวเข้าสู่ถิ่นทุรกันดารเพื่อบุกเบิก ส่งเสริมการหักร้างถางพงโดยใช้ครอบครัวเป็นหน่วยหลัก แทบจะไม่สนับสนุนผู้เดินทางตามลำพัง แน่นอนว่าสถานที่พิเศษอย่างเมืองฐานทัพหลิ่วย่อมเป็นข้อยกเว้น