กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แฮะๆ!
เฉิงหลิวยกมือปิดปากพลางหัวเราะแห้งๆ
จู่ๆ เขาก็รู้สึกอึดอัดขึ้นมา คล้ายถูกอะไรบางอย่างจ้องมองอยู่ พอเงยหน้าขึ้น ก็เห็นพวกเจียงหน่วนทุกคนกำลังรวมสายตามาที่ตัวเขา
“มี... มีธุระอะไรเหรอ” เฉิงหลิวตัวแข็งทื่อไปเล็กน้อยด้วยความกระอักกระอ่วน
เจียงหน่วนถูมือไปมาพร้อมส่งยิ้มบางๆ ให้เฉิงหลิว
“เฉิงหลิว เรื่องเดียวไม่รบกวนสองคน นายคุ้นเคยกับกลิ่นในห้องที่สุด เข้าไปหยิบแป้งหมี่ข้างในหน่อยสิ เพราะอย่างไรก็ต้องไม่ให้กระทบมื้อเย็นไม่ใช่หรือไง ฉันรู้วิธีกินดอกฮวยกับเมล็ดต้นอวี๋ตั้งหลายแบบ ทั้งแผ่นแป้ง ซาลาเปา หมั่นโถว แล้วก็เกี๊ยว สารอาหารเพียบแถมรสชาติยังอร่อยสดหวานมากด้วยนะ”
พอพูดแบบนี้
เฉิงหลิวก็ใจสั่นขึ้นมาอย่างน่าละอาย
เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ หลายครั้ง แล้วเลือกที่จะยอมจำนน