กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่...พี่ชาย กินน้ำตาลสิ!”
เสียงหวานนุ่มของเสี่ยวหรวนหรวนทำลายความเงียบลง เธอโบกมือน้อยๆ เขย่งปลายเท้า พยายามเข้าไปใกล้เฉิงหลิวทั้งสองคน ชูน้ำตาลก้อนที่เริ่มมีร่องรอยละลายอยู่ในมือขึ้นสูง
เมื่อเห็นเช่นนั้น
เฉิงหลิวก็ถอยหลบไปทันที
ปากเจียงเหวินชิงกระตุก เขามองเสี่ยวหรวนหรวนอย่างรังเกียจเล็กน้อย
แต่ถึงจะรังเกียจ
เขาก็ยังยื่นมือรับน้ำตาลก้อนที่เสี่ยวหรวนหรวนแบ่งให้
รากหญ้าคาจากที่ดินร้อยหมู่ ต้มเคี่ยวออกมาเป็นน้ำตาลก้อนกว่า 1,000 จิน อัตราการได้น้ำตาลไม่สูงไม่ต่ำ ถ้ากินเองก็ถือว่าคุ้ม
ถ้าจะขายเอาเงิน เคี่ยวให้เป็นน้ำตาลเหลวจะคุ้มกว่า