เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“สัตว์วิญญาณ พืชวิญญาณอย่างนั้นหรือ!”
ผอ.เจียงร้องอุทานไม่หยุด ลมหายใจเริ่มกระชั้นถี่ขึ้นตามไปด้วย
เด็กๆ สองสามคนกลับไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมากนัก
พวกเขารู้จักสัตว์วิญญาณและพืชวิญญาณน้อยมาก อยู่แค่ในระดับผิวเผินที่สุด แม้แต่ความสนใจที่มีต่อพวกมัน ยังสู้เม่นเขี้ยวสักตัวไม่ได้เลย
ก็แหม เนื้อเม่นเขี้ยวมันอร่อยนี่นา
พักนี้ได้กินเนื้อสัตว์ร้ายอยู่บ่อยๆ พวกเขาจึงไม่ซูบผอมซีดเซียวอีกต่อไป แก้มดวงน้อยๆ ล้วนเปล่งปลั่งแดงระเรื่ออย่างมีสุขภาพดี สีหน้าท่าทางแจ่มใสอย่างยิ่ง!
“เฉิงหลิวเอ๋ย เธอไม่ได้หลอก ผอ. อย่างฉันใช่ไหม” ผอ.เจียงตื่นเต้นพลางพึมพำ “สัตว์วิญญาณพืชวิญญาณ ช่างเป็นมาจู่คุ้มครองแท้ๆ!”
เจียงเทามีถิ่นกำเนิดเดิมอยู่ที่แถบชายฝั่งทะเลก่อนยุคสุริยะแดง
เช่นเดียวกับโลก ผู้คนแถบจงฮวานับถือบูชามาจู่