กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ค่ำคืนนั้น
คณะเดินทางกินอิ่มอาบน้ำเสร็จแล้วนอนอยู่ในถ้ำหินที่ปูหญ้าคาแห้ง ส่งเสียงครางอย่างอิ่มหนำสำราญ
“มืดจังเลย!” เจียงนั่วนั่วนอนหงายท้องป่อง
เจียงไต้พูดว่า “กลางคืนก็ต้องมืดอยู่แล้ว”
“ก่อนสุริยะแดง กลางคืนไม่มืดนะ! ตอนนั้นมีจันทร์กระจ่างกับดวงดาว ต่อให้เป็นค่ำคืนก็ยังมีแสงจันทร์รางๆ กับดวงดาวระยิบระยับ” เจียงหน่วนแย้ง
ได้ยินเช่นนั้น
เจียงเหวินชิงซึ่งนอนอยู่ลึกเข้าไปในถ้ำหินรับคำขึ้นมาว่า “พี่หน่วนพูดถูก ตามบันทึกตัวอักษรและภาพเคลื่อนไหว กลางคืนก่อนสุริยะแดงไม่ได้มืดสนิท ตอนนั้นมีแสงไฟจากบ้านเรือนนับหมื่น มีจันทร์สว่างใสและดวงดาวเป็นประกาย...”