เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงหน่วนเขย่งปลายเท้า
หวังว่าจะมองให้ชัดขึ้นอีกนิดเพื่อดูสถานการณ์ให้แน่ใจ
แต่น่าเสียดายที่เธอเตี้ยเกินไป อย่าว่าแต่เขย่งเท้าเลย ต่อให้ไปยืนบนกองหินระเกะระกะตรงนั้น เจียงหน่วนก็ยังมองสถานการณ์นอกดงหญ้าคาไม่ออกอยู่ดี
ชางอู๋เงยหน้าขึ้น มองเห็นความเคลื่อนไหวแต่ไกลอยู่รางๆ
“รถบรรทุกหนัก ปักธงกองทัพเมืองทราย น่าจะเป็นกองที่ห้าที่โจวเฉิงสังกัดอยู่ คุณอยากไปดูหน่อยไหม” ชางอู๋เอ่ยถาม
ตอนนี้ภูเขาวาลาเป็นกรรมสิทธิ์ในนามของเขากับเจียงหน่วน
หากกองทัพเมืองทรายจะเข้าเขา จำต้องมาขอยืมทางผ่านจากพวกเขา
ทว่าภูเขาวาลายังไม่ได้บุกเบิกพัฒนา การยืมทางนี้จะให้ยืมหรือไม่ก็ได้ ในเมื่อยังไม่ได้ล้อมรั้วกำหนดอาณาเขตปกครอง ภูเขาวาลาจึงนับเป็นดินแดนไร้เจ้าของอยู่ครึ่งหนึ่ง
“ไปดูเหรอ ช่างเถอะ!” เจียงหน่วนคิดแล้วปฏิเสธข้อเสนอของชางอู๋ไปอย่างนุ่มนวล