กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายใต้ม่านราตรีอันมืดมิด
จันทร์กระจ่างและดวงดาวต่างหลบเร้น แม้แต่เสียงแมลงและกบร้องก็ยังอันตรธานหายไปจนสิ้น
เจียงหน่วนทอดถอนใจแล้วเอ่ยขึ้นว่า “กบผัดหม้อแห้ง กบหม่าล่า กบพริกดอง... ยุคนี้เสียงแมลงเสียงกบร้องก็ไม่มีแล้ว กบตุ๋นซีอิ๊วแสนอร่อยของฉันเอ๋ย!”
ดงหญ้าคาที่ทอดตัวเป็นแนวยาวตรงจุดที่บรรจบกับแม่น้ำ นอกจากปลา กุ้ง ปูแล้ว ย่อมต้องมีพวกปลาหมอ ปลาไหล หอยขม และอื่นๆ อย่างแน่นอน
เสียดายก็แต่...
ของพวกนี้จำเป็นต้องตรวจวัด ทว่าเธอไม่มีเครื่องตรวจ
สิ่งมีชีวิตในยุคพันธุกรรมไม่อาจตัดสินได้จากรูปลักษณ์ภายนอกว่าอันตรายหรือไม่ และยิ่งไม่อาจกินเข้าไปตรงๆ หากซี้ซั้วกินเข้าไป คงได้ตายจริงๆ แน่