เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สิ่งที่น่าโศกศัลย์ที่สุด คือการจากลา
หลินอินโคจร “วิชาท่าร่างเหินวายุ” หวังจะหลบการโจมตีของอีกฝ่าย แต่กลับเห็นมีดบินสองเล่มนั้นหมุนเร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งกลายเป็นคมมีดบินนับไม่ถ้วนพุ่งตรงเข้าใส่เธอ
คมมีดจันทร์เสี้ยวเปล่งประกายเย็นเยียบชวนขนหัวลุกท่ามกลางราตรีกาลอันเงียบสงัด คมมีดที่อยู่ทั่วท้องฟ้าทำให้นางไร้ที่หลบหลีก
ตั้งแต่เริ่มเขาก็ใช้กระบวนท่าที่ร้ายกาจที่สุดใส่หลินอินทันที เพื่อหวังให้นางตั้งตัวไม่ติดและพ่ายแพ้ไปในคราเดียว
ทว่า ในวินาทีที่คมมีดกำลังจะปักลงบนร่างที่ดูบอบบางนั้น กลับมีเสียงพิณแว่วดังขึ้นข้างหูอย่างเลื่อนลอย
“ติ๊ง— ติ๊ง—”
ฉากตรงหน้าเปลี่ยนไปกะทันหัน ใต้ฝ่าเท้ากลายเป็นระลอกน้ำไหวระริก เงาจันทร์ทาบทับ อีกทั้งยังมีเสียงดนตรีจากแดนเซียนที่ไพเราะงดงามเกินบรรยาย