กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถูกกินจนไม่เหลือ
หลินอินยกมือซ้ายขึ้นมาวางทาบหัวใจที่กำลังเต้นแรงของตัวเองเบา ๆ
ดูเหมือนว่ามันจะเต้นเร็วกว่าปกติอยู่หน่อย
นางตั้งสติให้มั่น ปล่อยให้ฝูอวี้กุมมือขวาของตัวเองไว้ สายตากลับอดไม่ได้ที่จะเลื่อนไปมองใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่าย
ลำคอขาวเนียนได้รูป เส้นผมสีเงินยาวสลวยราวกับน้ำตก และดวงตาหงส์ที่เปล่งประกายเปี่ยมรัก...
นิ้วโป้งของนางลูบไล้ริมฝีปากบางสวยของฝูอวี้ไปมา แม้รูปปากจะดูคมกริบและมีเสน่ห์ชวนให้รู้สึกถึงอันตราย แต่สัมผัสจริงกลับนุ่มนิ่มอย่างไม่น่าเชื่อ
“ฝูอวี้ เจ้ายั่วข้าอยู่หรือ?”
หลินอินเผยอริมฝีปากเล็กน้อย เอ่ยเสียงเบา จากนั้นก็วางมือลงบนแผงอกของฝูอวี้แล้วผลักเบา ๆ ร่างของเขาก็หงายลงไปนอนบนพื้นทันที