เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ใจสั่นไหวโดยไม่อาจพิสูจน์
ใจสั่นไหวจะพิสูจน์ได้อย่างไร เหมือนดั่งสายลมพัดผ่านผ้าม่านในสายน้ำ
หลังจากฝึกซ้อมเพลงพิณจนคล่องแคล่ว หลินอินก็นั่งสมาธิบำเพ็ญเพียรอยู่ในมิติส่วนตัว พอเวลาข้างนอกผ่านไปได้สามวัน นางก็วับตัวออกมาจากมิติ
หลินอินก้มมองสุนัขจิ้งจอกตัวน้อยที่นอนหมอบอยู่อย่างว่าง่ายในอ้อมแขน พลางใช้มือลูบหลังมันเบา ๆ
ดูเหมือนว่าหลังจากที่นางคอยลูบขนให้มันทุกวัน ขนของเจ้าจิ้งจอกน้อยจะดูเป็นเงางามและลื่นมือขึ้นกว่าเดิม
ขนจิ้งจอกที่สวยงามขนาดนี้ ถ้าเอาไปทำเป็นเสื้อคลุมคงจะดูดีไม่น้อย
จื่อเฉินพลันรู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง มันเงยหน้ามองนายท่านของตนด้วยความงุนงง
“พี่อิน! พี่อิน!”
พอหลินอินถอนค่ายกลป้องกันภายในห้องออก เสียงใสที่ฟังดูมีพลังของหลินจื่อหยวนก็ดังแทรกเข้ามาทันที