กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สายฝนโปรยปรายในวันเช็งเม้ง
“มาแล้ว”
หลินอินมีแววตาเย็นชาขึ้นเล็กน้อย ไป๋หลี่เฉิงเฟิงถึงกับเรียกคนอื่นมาด้วย
ศิษย์จากสำนักใหญ่พวกนี้ล้วนเป็นผู้บำเพ็ญเพียรที่ฝึกฝนจนถึงขอบเขตแปรเทพและขั้นถอดจิตแล้ว ไม่ใช่คนที่จะหลอกกันได้ง่าย ๆ
ส่วนผู้ที่อยู่ขอบเขตก่อกำเนิดน่ะหรือ? แทบจะถูกคัดออกไปหมดแล้ว
เหลือเพียงบางคนที่โชคดี เจอเพื่อนร่วมทีมตั้งแต่แรกและได้รับการคุ้มครองเอาไว้
เสียงขลุ่ยหยกดังขึ้น หลินจื่อหยวนมองชายหนุ่มรูปงามเป็นพิเศษในอาภรณ์ขาวที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าอย่างตกตะลึง
แต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มคนนี้จะเป็นเพียงร่างวิญญาณเท่านั้น
“พี่...พี่อิน...เหมือนจะมีผี...”
หลินจื่อหยวนพูดติดอ่าง ส่วนฝูอวี้กลับลอยอยู่ข้างกายหลินอินอย่างสบายอารมณ์ ดวงตาหงส์มีรอยยิ้มแต้มอยู่