เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้าไปให้พ้น ข้าจัดการเอง!
“ไม่ใช่สิ ป้ายบัญชานั่นดูเหมือน...จะเป็นภาพลวงตา”
หลินอินนั่งอยู่บนตัวจื่อเฉิน ทำให้สามารถซ่อนตัวจากสายตาคนอื่นได้ หากไม่มีสมบัติวิเศษที่มีความสามารถเฉพาะทาง ก็ไม่มีทางมองเห็นตำแหน่งของนาง
เมื่อครู่นางระวังตัวไว้ก่อน จึงใช้จิตสัมผัสลองแตะป้ายบัญชานั่นดู แต่กลับพบว่าเนื้อสัมผัสไม่เหมือนป้ายบัญชาที่นางเคยได้มาก่อน กลับดูคล้ายก้อนหินเสียมากกว่า
หลินอินมองอยู่ห่าง ๆ โดยไม่คิดเสี่ยงเข้าไปใกล้ ก่อนจะเปลี่ยนเส้นทางออกจากบริเวณนั้น
ใครจะไปรู้ว่าตามมุมมืดแถวนี้ยังมีผู้บำเพ็ญเพียรซุ่มรอนางมาติดกับอีกกี่คน
หลังจากนางจากไปได้ไม่นาน จี้เฟิงอวี่ที่กำลังตามหานางอยู่ก็พบกองป้ายบัญชานั่นเข้าเหมือนกัน
ผลก็คือมีผู้บำเพ็ญเพียร 5-6 คนพุ่งออกมาจากบริเวณใกล้เคียง ล้อมเขาเอาไว้ กว่าเขาจะหนีออกมาได้ก็ต้องเสียของไปไม่น้อย