เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
น้องชายนี่มันช่างวุ่นวายจริง ๆ
“พี่อิน รสชาติเป็นยังไงบ้าง?”
หลินจื่อหยวนมองหลินอินด้วยแววตาคาดหวัง ผลไม้วิญญาณในสวนแห่งนี้เขาไม่เคยกล้าแอบเข้ามากินเลยสักครั้ง วันนี้ถือว่าเป็นข้อยกเว้นเพราะพี่อินแท้ ๆ
“อืม... ผลไม้วิญญาณลูกนี้มีไอวิญญาณเข้มข้นกว่าลูกเมื่อกี้เยอะเลย แต่... ทำไมรู้สึกร้อน ๆ นะ...”
หลินอินไม่เคยเห็นผลไม้วิญญาณแบบนี้มาก่อน ในมิติส่วนตัวของเธอก็ไม่มีเหมือนกัน รู้แค่ว่าผลสีแดงสดลูกนี้ทั้งหอมทั้งหวาน กินแล้วก็อยากกินอีก
แต่เธอก็อดใจไว้ได้
ส่วนหลินจื่อเจี้ยนก็กินผลไม้วิญญาณหมดในไม่กี่คำ เขาเคี้ยวปากแจ็บ ๆ เหมือนยังไม่ทันได้ลิ้มรสให้เต็มที่ จึงเอื้อมมือไปเด็ดจากต้นอีกลูก
“หลินจื่อหยวน นี่มันผลไม้อะไรกัน ทำไมฉันถึงรู้สึกแปลก ๆ ไปทั้งตัวแบบนี้?”
“มีอะไรด้วยเหรอ?”