กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แค่คิดว่าจะต้องออกไปเดินตรวจ (ทำงาน) ทุกวัน ไออาฆาตในตัวข้าก็ยิ่งกว่าพวกผีเสียอีก
เจียงหรงในตอนนี้ทำตัวเหมือนผู้ใหญ่ที่คอยเป็นห่วงเป็นใย กำลังอบรมสั่งสอนสองรุ่นน้องผู้ไม่รู้ประสีประสาอยู่
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ศิษย์น้องพูดก็มีเหตุผล พวกเขาก็แค่กลัวว่าจะทำเบาะแสสำคัญหลุดมือไปเท่านั้น
“ศิษย์พี่หญิงเจียง ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้อะไรเลย อย่างน้อยเราก็ได้รู้แล้วว่าศาสตราวิญญาณชิ้นนี้หลุดมาจากตลาดผีในพิภพภูตผีเจ้าค่ะ” หลินอินก้าวขึ้นมาพูด
“อีกอย่าง ไม่กี่วันที่ข้าแฝงตัวอยู่ในจวนเจ้าเมือง ข้ายังได้เบาะแสอีกอย่างมาด้วย”
“เบาะแสอะไรหรือ?”
พอได้ยินแบบนั้น ทุกคนก็พากันหันไปมองหลินอิน