กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียอาการ
กุ่ยเหนียงจื่อพอได้ยินแบบนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดยิ้ม ๆ
“ไม่ใช่แน่นอนอยู่แล้ว~”
“อ้อ~”
หลินอินพยักหน้าอย่างครุ่นคิด ในเมื่อไม่ใช่ดอกฮีแกน แล้วทำไมจื่อเฉินถึงสัมผัสได้ถึงไอปีศาจจากตัวอีกฝ่ายกันนะ
เมิ่งฝูเซิงเห็นหลินอินเดินออกมาก็ชะงักไปเล็กน้อย เกือบจำแทบไม่ได้แน่ะ
“เชอะ เจ้าแต่งตัวให้เขาแบบนี้ ข้าเกือบคิดว่าเป็นญาติพี่น้องเจ้าเสียอีก”
“ชิ~ เจ้าไม่เข้าใจรสนิยมของข้าหรอก~”
กุ่ยเหนียงจื่อดูพอใจกับผลงานชิ้นเอกของตัวเองมาก ส่วนเมิ่งฝูเซิงก็ถอยห่างจากคนทั้งสองออกไปเงียบ ๆ
“คนนี้ข้าฝากเจ้าจัดการนะ ข้ามีธุระต้องไปแล้วล่ะ~”