กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คนชุดดำลงมือ
พอนึกถึงเรื่องโง่ ๆ ที่ตัวเองเคยทำก่อนสูญเสียความทรงจำ จั๋วเจียงก็ยิ่งรู้สึกว่าไม่มีหน้าจะไปพบหลินอินอีกแล้ว
นั่นเป็นตัวเขาจริง ๆ เหรอ?
แค่เพราะผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์คนหนึ่ง ถึงกับไปหึงหวงแข่งกับวิญญาณดนตรี แถมยังเรียกอีกฝ่ายว่าท่านแม่อีกด้วย!
“ช่างเถอะ ถือเสียว่าข้าติดหนี้บุญคุณนางก็แล้วกัน”
จั๋วเจียงพยายามลืมพฤติกรรมโง่ ๆ ที่ตัวเองเคยทำในอดีต ถึงขั้นคิดว่าจะลบความทรงจำของอีกฝ่ายทิ้งดีหรือไม่
เขาหลับตาลงครู่หนึ่ง ก่อนจะลืมตาขึ้นอีกครั้ง แล้วมองไปทางวังปีศาจ จากนั้นร่างก็กลายเป็นลำแสงสีฟ้าและหายวับไปจากจุดเดิม