กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แดนกำเนิด
“คราวหน้าอย่าบุ่มบ่ามแบบนี้อีกนะ นายเป็นวิญญาณดนตรีของฉัน ต้องฟังฉันสิ”
“ได้”
ฝูอวี้อยากบอกว่าเขาไม่เป็นอะไร แต่พอจะพูดก็กลืนคำพูดกลับลงไป
นาน ๆ ทีอาอินจะเป็นห่วงเขาขนาดนี้ เขาจะปฏิเสธความหวังดีของเธอได้ยังไง
“จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่เข้าใจอาณาเขตดนตรีทั้งหมด ที่นายบอกคราวก่อนว่าอาณาเขตดนตรีจะเปลี่ยนไปตามสภาพจิตใจของฉัน หมายความว่ายังไงเหรอ?”
“สิ่งต่าง ๆ ในอาณาเขตดนตรีจะเปลี่ยนไปตามสภาพจิตใจของเจ้า ถ้าใจเจ้าสงบนิ่ง ทุกอย่างในนั้นก็จะสงบสุข แต่ถ้าใจเจ้าปั่นป่วน จิตสังหารก็จะปรากฏขึ้นทันที ช่วงแรกจะควบคุมได้ยาก เจ้าต้องฝึกบ่อย ๆ ไม่อย่างนั้นก็จะบังคับมันไม่ได้ดั่งใจ”
หลินอินพยักหน้าอย่างครุ่นคิด