กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วังล่องลอย
จื่อเฉินรีบหยุดทันที ไม่อย่างนั้นอีกอึดใจเดียวก็คงพุ่งชนค่ายกลเข้าแล้ว
เย่หวู๋หานสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าความเคลื่อนไหวตรงจุดหนึ่งภายในค่ายกลหยุดลงแล้ว เขาจึงแค่นหัวเราะเย็น
“ทำไมไม่หนีแล้วล่ะ?”
สิ้นเสียงของเขา ก็เกิดเสียงตูมดังสนั่น การโจมตีอันรุนแรงระเบิดขึ้นภายในค่ายกล จนค่ายกลมารถูกทำลายแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ
เย่หวู๋หานมองค่ายกลที่พังยับเยินด้วยความลำพองใจ
เขาคิดว่าอีกฝ่ายคงไม่มีทางหลบได้พ้นแล้ว ไม่ก็ต้องจำใจปรากฏตัวออกมาและใช้พลังวิญญาณต้านการโจมตี หรือไม่ก็ถูกเขาฆ่าตายไปตรง ๆ
“คนหายไปไหน?”
เย่หวู๋หานขมวดคิ้วแน่น ก่อนจะปล่อยปราณมารออกมาอย่างต่อเนื่อง แต่ตอนนี้เขากลับสัมผัสถึงความเคลื่อนไหวเล็กน้อยในอากาศไม่ได้อีกเลย
“เป็นไปได้ยังไง!”