กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภูเขาลู่เป่ย ค่ายกลเคลื่อนย้าย
บนท้องฟ้าไม่มีฝนปราณตกลงมาเลย โยวเมิ่งบาดเจ็บไปทั่วร่าง จึงทำได้เพียงปล่อยเถาวัลย์ออกมาเขมือบดวงวิญญาณของคนที่เพิ่งเสียชีวิตในเมืองเมื่อครู่นี้
เถาวัลย์กลืนวิญญาณได้รับการหล่อเลี้ยงจากดวงวิญญาณเหล่านั้น ค่อย ๆ ฟื้นฟูร่างกายของโยวเมิ่งทีละน้อย
ขณะเดียวกัน คนจากสำนักต่าง ๆ ก็เข้าล้อมโจมตีเขาแล้ว
“ข้าควรเรียกเจ้าว่าโยวเมิ่ง หรือประมุขสำนักอวี้กันแน่!”
ตอนนี้ฮวาถงกวงบอกไม่ถูกว่าตัวเองรู้สึกอย่างไร เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าคนที่เคยบำเพ็ญคู่กับเขาอย่างดูดดื่มในแดนลี้ลับ จะเป็นปีศาจชั่วร้ายที่มีร่างกายครึ่งคนครึ่งปีศาจ
ต่อไปนี้แค่คิดถึงอวี้หลิงหลงขึ้นมา เขาก็คงอดโกรธไม่ได้!
ทุกคนไม่พูดให้เสียเวลาอีก รีบพุ่งเข้าโจมตีคนที่อยู่กลางอากาศทันที