เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ร่องรอยของต้นธาตุกำเนิด
ลาวายังคงแผ่ขยายวงกว้างออกไปเรื่อย ๆ หลินอินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องขยับตัวเดินหน้าต่อไป
พอเสียงพิณเงียบลง สัตว์อสูรลาวาก็ไม่มีอะไรมาพันธนาการไว้อีก มันจึงพุ่งเข้าหาหลินอินอย่างรวดเร็ว
ฝ่าเท้าของเธอถูกพื้นดินแผดเผาจนพอง หลินอินคิดจะใช้วิชาเหาะเหินเดินอากาศ แต่กลับพบว่าที่นี่มีการห้ามบิน เธอจึงไม่อาจขึ้นไปลอยตัวอยู่กลางอากาศได้
เธอจำต้องฝืนใช้วิชาท่าร่าง เคลื่อนฝ่าเท้าสลับไปมาบนพื้นดินที่ร้อนระอุอย่างไม่หยุดหย่อน เพื่อไม่ให้ฝ่าเท้าต้องสัมผัสกับพื้นนานเกินไปจนถูกลวก
สิ่งที่หลินอินไม่ทันสังเกตเห็นก็คือ ยามที่ร่างของเธอเคลื่อนผ่านไป แสงวิญญาณสีเขียวจาง ๆ ได้ร่วงหล่นลงจากฝ่าเท้าของเธอ
อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ ผิวกายที่เคยขาวดั่งหิมะบัดนี้แดงก่ำราวกับกุ้งที่ต้มสุก อีกทั้งยังมีรอยเลือดซึมออกมา
“อึ่ก...”