เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วิถีที่เรียกว่าเต๋า
หลินอินมีสีหน้าสงบนิ่ง ก่อนเอ่ยเสียงทุ้มหนักว่า
“อะไรคือวิถีแห่งความรู้สึก แล้วอะไรคือวิถีไร้ความรู้สึก? ผู้ที่มีความรู้สึกย่อมรักอย่างสุดหัวใจ ส่วนผู้ที่ไร้ความรู้สึกก็คือคนที่ไม่ลำเอียง การใช้ความรู้สึกเป็นหนทางในการบำเพ็ญเพียร ทั้งสองแบบต่างเป็นวิถีที่ผู้มีแนวคิดสุดโต่งเลือกเดิน โลกบำเพ็ญเซียนแบ่งวิถีออกเป็นวิถีแห่งความรู้สึกกับวิถีไร้ความรู้สึก แต่แท้จริงแล้ว วิถีแห่งเต๋าเกิดขึ้นตามธรรมชาติ เพียงแต่ไม่อาจใช้ชื่อใดมานิยามได้”
“มรรคาใหญ่ไร้รูปร่าง ก่อกำเนิดฟ้าดิน มรรคาใหญ่ไร้เยื่อใย ขับเคลื่อนดวงตะวันและจันทรา มรรคาใหญ่ไร้นาม คอยหล่อเลี้ยงสรรพสิ่งให้เติบโต ① เต๋ามีอยู่ทุกหนแห่ง หัวใจของข้าก็คือเต๋า”
สตรีผู้นั้นถามอีกว่า “แล้วเจ้าบำเพ็ญในวิถีใด?”