กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหยื่อล่อ
เมื่อตะวันคล้อยต่ำ อวิ๋นมู่พาพวกพ้องตระเวนหามาทั้งวันแต่ก็ไม่พบร่องรอยใด ๆ เลย
หลินอินคิดว่าการเดินหาแบบไร้จุดหมายเช่นนี้ไม่ใช่ทางออก นางจึงเดินกลับไปหาอวิ๋นมู่
“ศิษย์พี่อวิ๋นมู่ ถ้าไม่มีทางอื่นแล้ว ให้ข้าเป็นเหยื่อล่อเถอะค่ะ แล้ววางศิลาบันทึกภาพไว้ใกล้ ๆ แบบนี้ต้องได้เบาะแสอะไรบ้างแน่...”
อวิ๋นมู่ฟังเสียงใสกระจ่างของหญิงสาวแล้วกลับขมวดคิ้วมุ่น หากศิษย์น้องหลินเกิดเป็นอะไรไป เขาจะเอาหน้าไปพบท่านเจินจวินชิงอวิ๋นได้อย่างไร
เขาจึงปฏิเสธความคิดนั้นทันที “ศิษย์น้องหลิน เรื่องนี้ไม่ใช่อะไรที่จะล้อเล่นได้ ตบะเจ้ายังน้อยเกินไป ข้าก็เพิ่งคิดวิธีนี้เหมือนกัน แต่เหยื่อล่อต้องเป็นคนที่มีความสามารถในการเอาตัวรอดได้”
หลินอินมองเขาอย่างราบเรียบ นางเองก็ไม่ใช่คนบุ่มบ่าม