เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หวาซวี·กระเรียนเดียวดายในเมืองวสันต์
“อ๊า——”
ถังเสวี่ยเอ๋อร์หลบไม่ทัน จึงถูกโจมตีเข้าที่ท้องอย่างจัง
มนุษย์หินรีบพุ่งเข้ามาทันที กำปั้นหินขนาดมหึมาทุบลงบนพื้นจนฝุ่นฟุ้งกระจายเป็นระลอก
ถังเสวี่ยเอ๋อร์โชคดีที่หลบได้ทัน
“หลินอิน หยุดเดี๋ยวนี้! ปล่อยศิษย์น้องหญิงเสวี่ยเอ๋อร์นะ!” โม่หวยรีบใช้ ‘พู่กันกระดูกเขียว’ ของตัวเองวาดยันต์ขึ้นกลางอากาศอย่างรวดเร็ว
“อู้อี้ ๆ——”
เสียงขลุ่ยพลันดุดันขึ้น มนุษย์หินสองตนปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินอิน ขวางยันต์แผ่นนั้นเอาไว้ พวกมันชะงักไปเพียง 2 วินาที ก่อนจะรีบเคลื่อนตัวเข้าไปหาโม่หวยอี้
ถังเยว่เจ๋อขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่พอใจที่หลินอินจงใจเล่นงานน้องสาวของตนถึงขนาดนี้
เขาคอยสังเกตมนุษย์หินเหล่านี้ แต่ก็ยังหาวิธีควบคุมพวกมันไม่เจอ หรือว่ามีเพียงผู้บำเพ็ญสายดนตรีเท่านั้นที่ควบคุมพวกมันได้?