กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ค่าความชื่นชอบอยู่ที่ 10
“หลินอิน เราไปช่วยผู้บำเพ็ญสายแพทย์ของหุบเขาตะวันลับกันไหม?”
หลินอินเห็นศิษย์ของหุบเขาตะวันลับถูกบีบไปจนติดมุม ต้องฝืนรับมืออยู่เหมือนกัน
สวี่เยวียนเยวียนเห็นหลินอินไม่ตอบเสียที ก็คิดว่าเธอไม่อยากช่วย จึงฝืนหันสายตาหนี ไม่มอง “สภาพน่าเวทนา” ของพวกเขา
“ได้”
หลินอินคิดถึงสำนักเป็นหลัก วันนี้หุบเขาตะวันลับติดหนี้น้ำใจสำนักซิงหลานไว้ วันหน้าถ้าพวกเธอต้องการความช่วยเหลือ ศิษย์หุบเขาตะวันลับก็คงไม่ใช่พวกที่พูดแล้วไม่รักษาคำ
สวี่เยวียนเยวียนไม่คิดว่าหลินอินจะตกลงจริง ๆ ศิษย์สำนักซิงหลานจึงเดินหน้าไปหาผู้บำเพ็ญสายแพทย์ของหุบเขาตะวันลับ ทั้งโจมตีทั้งป้องกันไปด้วย
“พวกเจ้าหุบเขาตะวันลับ พูดแล้วทำตามได้ไหม?”